Even weer experimenteren met tamme kastanje

Het is winter, en tijd om te experimenteren.
Ik had wat tamme kastanjepuree over van een koekjes recept met een ingrediënt uit de Toko. Dat recept komt ook binnenkort. Zonde om dat lang te laten staan. Daarnaast kom ik ook om in de sinaasappels. Kisten vol. Een experiment met merengue maken van eenden-eieren was van de week mislukt qua vorm, maar is er niet minder lekker om. En de advokaat van onze eenden-eieren vindt het ook tijd om weer de koelkast uit te komen. Tijd om hier wat mee te gaan doen.

Sinaasappels persen (voor 2 personen had ik 2 sinaasappels) en het sap verwarmd. De puree (3 eetlepels) erbij en goed mengen. Eventueel nog wat zoetstof toevoegen voor de zoetekauwen. Dit in mooie glaasjes gieten en op laten stijven in de koelkast
Als het zover is, dan wat (zelfgemaakte) advocaat erbij en aftoppen met.een "crumble" van de mislukte choco-merengue. Tof toetje voor de zondag.

fruitige kastanje crème met advokaat toetje

Laurier in mijn dessert?

Onze Engelse buurvrouw in het hameau heeft een prachtige laurierboom. En ze moet die elk jaar snoeien, anders overwoekert deze heerlijk geurende struik haar tuintje.

Ik krijg dus elk jaar die mooie verse groene takken. Veel  van dit lekkers droog ik, maar elk jaar experimenteer ik ook wat met de verse blaadjes. Vorig jaar was het laurierlikeur, ook een aanrader trouwens. 

Dit jaar zocht ik naar een dessert met laurier. Dat leek me eigenlijk niet te bestaan, maar jawel dat bestaat toch echt. Ik heb mijn eigen variant ervan gemaakt, maar ik vond de smaak zeer bijzonder en smakelijk. Nu vraag je je misschien af, wat is dat voor dessert. Nou dat is een ouderwetse rijstpudding. Ga het eens proberen! Met het genoemde aantal laurierblaadjes is het heel duidelijk te proeven, wil je wat minder uitgesproken halveer dan de hoeveelheid blaadjes.

Ik heb het uit de losse pols gemaakt, dus echte hoeveelheden kan ik niet geven. Gebruik je eigen basisrecept voor rijstpudding. Deze smaakcombinatie ga ik nu ook gebruiken voor andere desserts als bijvoorbeeld panna cotta of ijs, custardsauce etc etc. Het originele dessertrecept met ook nog eieren erbij vind je  trouwens op -herbalpedia-zoek op bayleaf. Om je eigen inspiratie op te doen.

Wat heb je nodig: gebruik je eigen basisrecept voor rijstpudding

melk en/of room

ronde of paprijst

per persoon 2 laurierblaadjes (de verse, met gedroogde heb ik het nog niet geprobeerd)

bruine (basterd-)suiker

zout

evt wat boter

laurier rijstpudding

Ik heb een mengsel van melk en room genomen (50/50), aan de kook brengen met de laurierblaadjes. Eenmaal aan de kook voeg een snufje zout toe en de rijst en op laag vuur 15 minuten laten koken (roer af en toe).

Doe de inhoud van de pan in een ingevette ovenschaal en laat het nogmaals een half uur op ca. 150 graden doorgaren in de oven. Mocht het te donker of te droog worden doe er dan wat folie over.

Hierna de schaal uit de oven halen en de laurierblaadjes met een vork eruit halen, beetje gladstrijken. Met bruine suiker bestrooien (of je kookt dit al eerder mee in de oven, ik hou van de knapperige textuur). Wat botervlokjes erover en nog even de schaal de oven in voor een kleine 10 minuten. 

Eet het lauwwarm en pas op dat je er niet teveel van gaat eten. Het is een verslavende smaak.






Wil je ook koken in de Bourgogne? Kijk dan eens op www.cuisinedamisbourgogne.com

Een koninklijke wortelgelei

Zo het zomer-gîte-seizoen is over het hoogtepunt heen dus heb ik ook wat meer tijd om weer wat te wandelen en te experimenteren.

Vandaag de mooie zaadbollen van de wilde peen (daucus carota) geplukt. In het Engels noemt men ze Queen Anne's lace. Je snapt wel waarom, deze zaadbol lijkt op fijne kant.

En ik vind ze erg lekker ruiken. Daarom eens gezocht in Engelse recepten en ik kwam er een tegen om gelei te maken.

De eerste proef bleek zeer geslaagd. Bij het proeven heb je heel kort een frisse wortelsmaak en ineens...... ROOS. Zo heerlijk dat ik besloot per direct er een grotere hoeveelheid te maken.

Deze gelei is lekker op een broodje of brioche, maar kan ook goed bij kaas of gewoon zo van het lepeltje......

queen anne's lace/ wilde peen zaadbol

Je kunt je eigen gelei-recept gebruiken, maar ik maak deze gelei graag met heel weinig suiker dus ik heb Marmello-2 gebruikt (Ik word niet gesponsord hoor, een andere pectine is vast ook goed) en slechts 20% suiker.

Kook eerst je water en laat daarin per liter ongeveer 18 grote zaadbollen infuseren (deksel erop, en vuur uit) gedurende een half uur.

Daarna je suiker gemengd met marmello toevoegen, even flink laten doorkoken en in de schone potten schenken. Een ware fijne delicatesse. 

wilde panna cotta van de paardenbloem-wortel

Het is vandaag zo'n druilerige regendag dat ik weer graag even in de keuken wat nieuws wil proberen. Een paar weken geleden had ik uit de moestuin al wat paardenbloem-wortels uit mijn moestuinbedden gehaald en vond ze zo mooi dat ik ze heb gedroogd. Het leek me een mooi moment om er wat mee te gaan doen: een lekker dessert, hoopte ik.
En was het lekker denk je dan. Jazeker, geroosterde paardenbloemwortel heeft een verrassende smaak van mokka met hazelnoot. Dit dessert gaat mijn receptenboek in!

Wil je het ook maken dan kun je het beste de wortels gebruiken van de paardenbloemen die nog niet bloeien. Deze hak je in stukjes en laat je drogen (op je verwarming of in een droger). Je kunt ze zo goed bewaren.
Op moment dat je dit dessert wilt maken rooster je de wortelstukjes in een pannetje tot het gaat geuren. Je weet vanzelf wanneer het zover is. Laat het afkoelen op een bordje en maal de stukjes eventueel fijn in een koffiemolen, maar je kunt het ook zo gebruiken.

wilde panna cotta (paardenbloemwortel)

Wat heb je nodig voor deze wilde panna cotta (2 personen):
1 flinke eetlepel stukjes paardenbloemwortel (geroosterd en fijngemalen)
200 ml mengsel van room en melk (of amandelmelk o.i.d. als je geen melk wilt gebruiken)
2 blaadjes witte gelatine
2 eetlepels suiker of honing

Hoe maak je het:
De blaadjes gelatine in koud water laten weken tot ze zacht zijn.
Het melkmengsel verwarmen in een pannetje tot het bijna kookt, de geroosterde paardenbloemwortel erin doen, deksel erop en zo'n 10 minuten laten trekken. Dan filteren. In het nog warme mengsel de suiker (of honing) oplossen.De uitgeknepen blaadjes gelatine erbij en goed roeren zodat ze oplossen, zo nodig nog even verwarmen.

In kleine glazen 1-persoons-bakjes gieten en een paar uur laten afkoelen/opstijven (in de koelkast zonodig).
Garneren met wat paardenbloemen als je ze hebt of evt een paar fijn gehakte hazelnoten.
Als je het voor meer mensen maakt dan kun je ook een cakevorm nemen (wel eerst even omspoelen met koud water dan), dan kun je de panna cotta in plakjes snijden.

Interesse in kookcursussen in de Bourgogne? Kijk op www.cuisinedamisbourgogne.com

Compote van nazomerfruit

Ja ik heb het beloofd. Als de compote van deze foto goed zou smaken zou ik het recept plaatsen.:

peren, walnoot en kweepeergelei compote

En.... hij smaakte GOED!!!!! Donc voila.
Je kunt de vruchten-notencompote ook goed bewaren als je het hete mengsel direct in schone potten doet en op zijn kop geheel laat afkoelen. Kun je deze winter nog even zomers nagenieten, maar direct opeten is zeker ook een traktatie. Door de gelei en de noten krijgt deze compote een heerlijke extra structuur die je bij een pure vruchtencompote niet krijgt, maar die is op zichzelf ook al lekker.

Wat heb je nodig:
1.2 kg rijpe,maar nog stevige peren bv poire williams
25-30 gram pectine (Marmello) als je tenminste minder suiker wilt gebruiken.
300 gram suiker, zonder pectine maak je het met 800 gram suiker.
beetje citroensap en geraspte schil van een halve biologische citroen
vanillestokje opengesneden of wat vanille-extract
ca 200 gram vruchtengelei: ik heb een kweepeer-kardamon gelei genomen om de voorraad van vorig jaar op te maken, maar elke andere vruchtengelei zal hier heerlijk bij smaken.
100 gram gepelde walnoten.

Hoe moet je het maken:
De peren schillen en van klokhuis ontdoen, in stukjes snijden. Als je wilt kun je die nog gebruiken voor een ander gerechtje (cake bijvoorbeeld).
Met een deel van de suiker, de vanille en citroen zachtjes aan de kook brengen. De rest van de suiker mengen met de pectine die doe je pas op het eind erbij. Gebruik je geen pectine dan mag al het suiker er direct bij.
Als het fruit zacht is geworden voeg je de gelei toe, ca 3 minuten zachtjes mee laten koken en rustig roeren.
Haal de vanillestokjes eruit als je die gebruikt hebt.
Voeg de walnoten toe.
Dan het resterende mengsel van suiker en pectine toevoegen en nog een kleine minuut laten meekoken, rustig roeren.

Voor het conserveren in schone potten doen en anders in een mooie glazen schaal voor de presentatie en laten afkoelen/opstijven. Met een stukje brioche of bolletje ijs serveren wordt het een nog grotere traktatie.

En als je alleen puur suiker gebruikt dan is het nog lekkerder om je fruit een nacht in de suiker te laten staan voordat je deze compote maakt.

Wil je ook koken in Frankrijk en wel in de Bourgogne? Kijk dan op www.cuisinedamisbourgogne.com

Sneeuwbal, boules de neige

Ja, eindelijk kan ik dan dit recept plaatsen nu de sneeuwvlokken beginnen te vallen.

Het is geen specifiek recept uit de Bourgogne, maar zo toepasselijk voor dit seizoen dat ik het toch plaats. Het is een recept dat in de speciale feest-bijlage van de Saveur stond. Een fijn kookblad. Met Kerst heb ik dit gemaakt en nu de sneeuw valt komt het deze week er ook weer van. Het vraagt wat werk, maar voor alle HHB (Heel Holland Bakt)-ers moet dit toch geen probleem zijn?

Je kunt ook voor een andere vulling kiezen, maar zorg dat er een zuurtje in zit, dat smaakt het beste in deze combinatie.

boules de neige

Boules de neige à la crème d'agrumes, 4 personen

La génoise:

200 gr suiker.

6 eieren op kamertemperatuur

200 gr bloem en wat voor de vormpjes

60 gr gesmolten boter en wat voor de vormpjes

Crème aux agrumes:

3 eieren

100 gr suiker

70 gr sap van citrusvrucht(en) naar keuze

zeste van 1 citroen bio

180 gr koude boter

2 blaadjes gélatine

Merinque suisse

4 eiwitten

200 gr fijne suiker

enige druppels citroensap

Nodig: spuitzak met kleine gekartelde spuitmond, 8 halve bolletjes vormen van 6-8 cm diameter, een Parijs aardappeltjesmes of een rond koffiemaatlepeltje.

Génoise:

Zeef de bloem 3 keer. Klop de eieren en de suiker 10 min au bain marie totdat het volume verdrievoudigd is. Dan uit de bain marie kloppen tot afgekoeld is.

Voeg al zevend de bloem toe (ja 4e keer), en met een spatel voorzichtig erdoor mengen. Voeg dan de gesmolten boter toe. De ingevette en met bloem bestrooide vormpjes tot ¾ vullen.

In een voorverwarmde oven van 180 graden ca. 10-15 min bakken. Draai ze om op een rooster om ze te laten afkoelen.

Crème:

Gelatine in koude water laten weken.

Meng de eieren met 50 gr van de suiker.

Het sap en de zeste en 50 gr suiker aan de kook brengen. Gooi dit op het eimengsel en meng goed. Dan in een pannetje al roerende verwarmen op laag vuur totdat het mengsel zich verdikt. Door en zeef gieten. Voeg de gelatine (uitgeknepen) toe en meng dit goed, laat afkoelen tot lauw.

Voeg dan de koude boter in blokjes gesneden toe en met een staafmixer mengen.

De bollen:

De halve bollen aan de platte kant mooi recht afsnijden. Dan in het centrum via de platte kant een holte uithalen en vul dit met de crème. Doe ook wat van de crème op de randen en plak dan 2 halve bollen tegen elkaar. Snij aan 1 onderzijde de basis iets af, zodat het blijft staan. Zet ze koel weg.

Niet al te lang voor het eten de merinque maken.

Klop lichtjes de eiwitten op met een paar druppels citroensap (niet stijf dus). Plaats ze dan in een bain marie en klop ze totdat het een mousse wordt. Voeg dan de suiker in delen toe en blijf kloppen. Dan uit de bain marie weer kloppen tot het afgekoeld is. Moet soepel en glimmend zijn.

Doe dit in een spuitzak en spuit op de bollen puntjes merinque.

Je kunt ze nu direct serveren. Maar je kunt ook ze heel kort onder een hete grill plaatsen of met een speciale brander even wat kleur erop geven.

Gaat goed samen met bubbeltjeswijn in ons geval dus de Crémant de Bourgogne.

Le bourgeon de cassis. De knop van de zwarte bes

Het is buiten koud en nevelig (la brume) en ik lees het lokale suffertje op mijn bank met een spinnende poes op schoot. Echt een winters sfeertje. Het zelfgemaakte cassislikeurtje ontbreekt nog net. En wat lees ik: de oogst van de bourgeon de cassis is begonnen! De beste tijd ligt tussen 15 december en begin februari en alleen maar bij droog en koud weer. De Bourgogne is de enige streek van Frankrijk waar ze dit product sinds ongeveer100 jaar al oogsten voor de markt. Het is een niche-product. Zo tussen de 15 en 20 ton per oogstjaar. De oogst is ongeveer 100 kg per hectare. Dit is monnikenwerk kun je wel stellen. Ze oogsten alleen van de takken die dit jaar geen fruit gaan dragen, want anders missen ze de volgende oogst, die van de bessen. Ze worden daarna koel opgeslagen of ingevroren. Ik las echter in een lokaal kookboek dat inwoners van de Bourgogne ze op Marc de Bourgogne zetten die een beetje is aangezoet. Snoepers die mensen van hier.

Vorig jaar had ik een duur potje gekocht op de markt van Cluny waar ze toch altijd leuke producten hebben. Achteraf bleek dit een miezerig soort bourgeon de cassis-poedertje te zijn. Ik vond het geen succes. Het gaf de smaak van oud karton in mijn mond. En wat lees ik nu? De knoppen worden gebruikt om de betere parfums te maken? Mijn interesse is gewekt.

Ook worden deze fijne knoppen gebruikt om in een kruidenthee te verwerken of in homeopatische oplossingen. Ze staan bekend om hun ontstekingsremmende werking en bij gewrichtsklachten. Op dit moment zijn veel moderne koks geïnteresseerd in dit product, maar ik heb een recept gevonden dat al heel wat jaren meegaat hier in de Bourgogne. Nou dan maar van de luie bank af, vooruit poes jij ook, om uit de eigen tuin verse bourgeons gaan plukken en het volgende recept maken. Kijken hoe het nu smaakt met verse bourgeons. En anders ga ik er ook maar parfum van maken. Zou ik dan eerst een hydrolaat of tinctuur moeten maken? Nou dat ga ik nog uitzoeken. Komt mogelijk in een volgend blog.

bourgeon de cassis, de knop van de zwarte bes

Poire au vin d'Irancy, sorbet au cassis et bourgeons (8 pers): uit Cuisine Bourguignonne (Carpentier).

Voor de peren in de wijn:

8 Williams peren, geschild, steeltje er aan laten

1 liter wijn Irancy of een andere rode Bourgogne

1 kaneelstokje

½ sinaasappel en ½ citroen (bio)

paar witte peperkorrels

10 gram jonge knoppen (roodachtig) van de zwarte bes

5 dl water

Voor de sorbet van cassis:

500 gram zwarte bessen vers of diepvries

2,5 dl water

200 gram suiker

2 dl cassislikeur (minder mag ook)

Bereiding:

In een ruime pan de wijn met de kaneel, de sinaasappel en de citroen, de peperkorrels en de suiker aan de kook brengen. Water erbij. Dan de peren erin doen. Laat zachtjes koken tot de peren gaar zijn. Vuur uit en voeg dan de knoppen toe aan de nog warme vloeistof. Laten afkoelen.

Voor de sorbet de bessen, water en suiker samen koken gedurende ca. 5 minuten tot de bessen stuk/zacht zijn. Dan zeven (pitjes zijn niet fijn in dit ijs). Als het is afgekoeld de cassislikeur erbij en in de ijsmachine tot ijs draaien. Of via de vriezer methode. Dan regelmatig even met de vork roeren.

Zet een peer op een bord met wat kookvocht erom heen. Of snijd ze waaiervormig. Een bol sorbetijs erbij en klaar is je dessert uit de Bourgogne.

Kersentaart, clafoutis en hier noemen ze het Cacou

Zo tegen het einde van de maand mei zit onze stokoude kersenboom vol met kersen. Ik heb eigenlijk nooit uitgezocht welke kers het eigenlijk is. Het is gewoon een lekkere zoete meikers, zo noemen wij hem. Onze bijenkast staat er vlak bij, dus als het een mooi voorjaar is, dan wordt deze boom zeker goed bezocht door onze bijen en kunnen we veel kersen verwachten. Ons hele hameau eet er dan van.
Iedereen komt met pannetjes en zakjes aan om ze te plukken.

Gewoon zo uit het vuistje is het lekkerst voor de eerste kersen en daarna komen de recepten weer op tafel voor de likeur, de azijn, de jam, en dit jaar ga ik ook eens fruitleer ervan proberen te maken en gaan we ze ook weer inleggen op drank, zodat we van de winter zo'n heerlijk kersje bomvol met verwarmende alcohol op het ijs kunnen doen of op zo stiekem pikken uit het potje of onderin het glaasje Cremant.

Maar deze week staat de Cacou als dessert op tafel, de clafoutis uit deze regio: la cuisine Charolaise et Brionnaise. Ik vind het heerlijk, want de structuur zit tussen een dikke pannenkoek en custardtaart in. En daar hou ik wel van.

Wat heb je nodig (voor 6-8 personen is deze hoeveelheid):
500 gram gewassen kersen, je hoeft ze niet te ontpitten!
100 gram bloem
3 eieren
150 gram kristalsuiker
200 ml (volle) melk
boter om vorm in te vetten
mespunt zout
evt een scheutje kersenlikeur erdoor naar smaak


Werkwijze:
Meng de bloem, eieren, melk en zout goed, zodat er geen klontjes meer zijn. Eventueel een scheutje drank toevoegen.
Vet een quichevorm goed in (circa 25 tot 30 cm)
Plaats de kersen op de bodem van de vorm en bedek het met het deeg.
Ongeveer 40-45 minuten in een voorverwarmde oven zetten op ca. 160 graden (hetelucht).

Voor het serveren laten afkoelen. Zelf vind ik deze Cacou koud het lekkerst, maar lauw is ook lekker.
Dit dessert blijft ook goed als je hem de dag van tevoren maakt.

Kweepeer soesjes

Gougères (soesjes) worden hier in de Bourgogne traditioneel gegeten als aperitiefhapje als ze met kaas, meestal Comté, zijn gemaakt, maar er is ook een moderne variant van deze soesjes. Ze worden dan gevuld met een warme romige appelcompôte en zijn dan gelukkig een maatje groter. Dit is meer dan een eenhapstoetje.
Ik ben nog geen mensen tegengekomen die dit dessert niet konden waarderen.
Mijn eigen variant is het kweepeer-soesje. De geheel eigen smaak van kweepeer maakt het tot een bijzonder dessert, wel wat machtig. En wil je het nog meer aankleden doe er dan een lepel crème fraîche bij of een bolletje vanille-roomijs. De foto volgt nog wel een keer, want elke keer zijn ze te snel op om er een goede foto van te maken.

Toegevoegd de foto:

soes voor het vullen

Recept is voor 4 personen. Begin met de compote:
3-4 redelijk formaat kweeperen
25 gr boter
40 gr suiker, evt extra afhankelijk van je smaak
1 kaneelstokje


De kweeperen schillen en in kleine stukjes snijden. Op laag vuur zachtjes koken met de boter, suiker, kaneel en redelijk wat water. Totdat het moes is. Dit kan best een uurtje, of langer, pruttelen. Let wel op aanbranden. Evt laten afkoelen als je het later gebruikt. Dan weer zachtjes opwarmen.


Soesjes:
125 ml melk
60 gr boter
75 gr bloem T45 (met T65 mislukt het telkens bij mij)
2 eieren, 1 eigeel
beetje zout
25 gr (kwart zoete appel) in hele kleine blokjesgesneden
15 gr bruine basterdsuiker


In een pan de melk, zout en 50 gram boter aan kook brengen. In 1 keer bloem erin en roeren totdat deeg loslaat van bodem. Gaat het beste met een pollepel met een gat erin. Het deeg wat laten afkoelen.
Daarna de hele eieren 1 voor 1 toevoegen met houten lepel, pas de 2^e toevoegen als 1^e volledig is opgenomen. De appelblokjes toevoegen.
Met het restant boter een bakplaat insmeren of anders een anti-aanbakvelletje erop leggen. Van het soezendeeg 4 hoopjes maken maken op enige afstand van elkaar. Met het losgeklopte eigeel bestrijken en wat bruine suiker erover strooien.
In een voorverwarmde oven van 180 graden (hetelucht) bakken gedurende ongeveer 25 min.


Als ze gaar en mooi bruin zijn en hanteerbaar, het kapje bijna volledig horizontaal insnijden, vullen met de warme compote. En serveren maar.


Ze smaken ook prima als ze koud zijn (worden dan alleen wel platter), maar ik vind warm lekkerder.


Voor meer informatie over koken in Frankrijk-de Bourgogne zie www.cuisinedamisbourgogne.com

japanse duizendknoop taart

Knotweed, renouée du Japon, allemaal andere namen voor dit "onkruid" dat te boek staat als heel erg oprukkend. Dus er is genoeg van om te oogsten.
De Latijnse naam is Reynoutria Japonica of Polygonum cuspidatum.

Je ziet het vaak in bermen of wat ongecultiveerde stukken grond. Het wordt ook veel gebruikt om bermen te verstevigen. Het kan 3 meter hoog worden en als je de stengel doorsnijdt lijkt het wat op bambou. Let dus wel op waar je oogst, dat het geen vervuilde grond is.

Je oogst eigenlijk in het voorjaar de jonge spruiten als er nog geen echt blad aan zit. Omdat het seizoen zo kort is gooi ik altijd heel wat hiervan in mijn vriezer om diverse hapjes te maken. Vers smaakt het naar rabarber, gekookt wordt het wat hartiger van smaak. Ik heb al eerder een item over duizendknoop gemaakt, zie ook mijn blog van 19 april 2013 met een recept voor confiture.



Op verzoek nu het recept van de taart van de duizendknoop: vorm van ca. 30 cm.

240 gram meel bvk volkoren
120 gram boter
3 eetlepels rietsuiker
1 eetlepel (ja lijkt veel, maar is nodig) kaneelpoeder
beetje zout
1 eetlepel yoghurt

Hievan maak je de bodem. Niet te lang kneden. In een vorm die bedekt is met bakpapier het deeg uitdrukken.

100 gram noten bv hazelnoten of pistache gehakt. Deze strooi je op de bodem van het deeg.

3 eieren
250 ml room
6 eetlepels diksap bv van peer of appel
2 eetlepels yoghurt of creme fraiche.

Hiervan een mengsel maken en de duizendknoop ( ca. 20 jonge stengels van de duizendknoop in smalle ringetjes gesneden) eraan toevoegen en dan dit mengsel over de noten gieten.

Ongeveer 1 uur bakken in een voorverwarmde oven, bij voorkeur met onder-/bovenwarmte.

Het is niet een echt zoete taart, bijna hartig. Je kunt hem lauw eten, maar koud is hij ook erg lekker.

Voor meer informatie over koken in Frankrijk-de Bourgogne zie www.cuisinedamisbourgogne.com

Catering als nieuwe activiteit

Recent ben ik op het idee gekomen om voor de vakantiegangers hier in de buurt een lichte aankomstmaaltijd- service op te zetten en het lijkt aan te slaan, want elke reservering is tot nu toe raak.
Dus ik sta nu elke vrijdagavond druk voor te bereiden, want de wisseldag in onze gite, maison d'amis, is in het hoogseizoen op zaterdag.Er is nu ook al vraag vanuit andere gites............

Het is ook leuk dat ik een samenwerking heb kunnen opzetten met een geitenkaasboerin. We wisselen onze groentes en zaden uit, we leveren over en weer eieren, informatie delen we etc. Bijna een zelfvoorzienend team.
De heerlijkste geitenkazen staan nu tot mijn beschikking. Een van de cateringrecepten is een dessert, deze is echter zonder geitenkaas. In deze maand juni is de zwarte bes en de kruisbes volop aanwezig. Een geitenkaasrecept en wie weet ook een kruisbesrecept volgen binnenkort nog zeker.

In dit blog een cassis-ijs met een heerlijk bijgaande meringue met pernod/anijs smaak. De stevige smaak van zwarte bessen en anijs gaan goed samen. En je kan het gelukkig allebei ver van te voren maken, dat scheelt weer druk

De sorbet is makkelijk te maken. Je neemt 3,75 dl water met 200 gram suiker en kookt dit langzaam op totdat de suiker oplost. Dan ca. 300 gram zwarte bessen erin en 5 minuten zachtjes laten koken met deksel erop. Dan dit zeven (goed uitdrukken!). En dit vocht laten afkoelen, zodat je daarna ijs van kan draaien of in de vriezer zetten (dan wel een paar keer met een vork goed roeren).

De merinque is ook niet veel werk, want de oven doet het meeste werk.
neem 3 eieren die je splitst. Je gebruikt alleen het witte deel. Gebruik het geel om een creme te maken vandaag of morgen.
Dan het eiwit opkloppen met een paar druppels citroensap (of azijn), dan wordt je schuim goed stijf. Dan  250  gram poedersuiker of witte basterdsuiker toevoegen en goed mengen. Deze massa kun je met een lepel hoopjes scheppen op een bakblik (bakpapier eronder doen!)  of je spuit met een spuitzak leuke vormen.
Dit stop je in zeker een uur in een oven van ca. 110 graden. Het mag niet echt kleuren, het schuim moet drogen. Als blijkt dat het nog plakt aan je papier, dan zet je het gewoon weer terug in de oven.
Je hebt teveel schuimpjes, maar dat is helemaal niet erg. Gewoon in een goed afsluitbaren trommel doen en voor je het weet zijn ze zomaar ineens op.........

Bijgaand een voorbeeld. Dit keer heb ik het opgediend met een in reepjes gesneden spelt-pannenkoekje.

cassissorbet met pernod merinque op speltpannenkoekje