Zomers plezier de tomaat

Ondanks de warme en droge zomer zijn de tomaten hier in de Bourgogne du Sud dit jaar toch niet echt een succesnummer. Er zijn volop prachtige tomaten, maar helaas ze blijven zo groen.....
Dus dit jaar moest ik de tomaten kopen. Heerlijke cerise-tomaatjes bij onze buurvrouw Valérie, de bio-groenteteler, gekocht. Bij haar lukte het blijkbaar wel dit jaar.

Wat ik dan zelf een leuk gerechtje vind is het verstoppen van zo'n pareltje in een jasje van kaas en dit rollen in veel verschillende zaden, kruiden, specerijen.
Leuk als aperitiefhapje of als entree op een salade.

Kijk daar krijg je toch trek van? En je kunt zelf varieren met de soort kaas, soorten zaden en kruiden.

Wat heb je nodig: voor ca 6 pers
250 gram verse kaas (geit bijv.)
1 eetl olijfolie
peper
60 gram zaden (sesam, lijnzaad, maanzaad etc)
1 theelepel rose peperbessen
1 eetlepel kruiden naar smaak(oregano, basilicum, munt, bieslook etc)
12 kleine kerstomaatjes


Hoe maak je het?
De kaas in een kommetje met een vork licht losprakken en de olijfolie erdoor werken. Beetje peper erbij, geen zout. Dan 30 minuten de koelkast in.
In een diep bord de zaden naar eigen smaak mengen en de peperbessen licht gekneusd toevoegen. De kruiden naar smaak wassen, drogen, fijnhakken en dit door het zadenmengsel mengen.

Was en droog de tomaatjes. Neem een dessertlepel kaas en rol de tomaat erin. Op zijn Frans heet dat enrobez-les. Niet te dik doen! Daarna het balletje door het zaden-kruidenmengsel rollen en op een bordje zetten. Afdekken en in de koelkast zetten voor minsten een half uur. Daarna kun je dit verrassende hapje goed presenteren.

Fromage fort en bloemknopjes uit de natuur op zuur

Ik trek mijn koelkast open op zoek naar inspiratie. De lade onderin die trekt me nu aan. Het is de lade waar ik mijn kazen bewaar. Vaak ligt daar van alles, een waar snoepparadijsje en een doos van Pandora. Dit keer zie ik een aantal oude geitenkaasjes die ik van een vriendin kreeg. De laatste van dit geitenseizoen. In ruil voor het geven van 3 kippen. En ik zie nog een aangebroken stukje demi-sec koeienkaas in een verfrommeld papiertje liggen en een wat is dat daar in het hoekje? Een net iets meer dan een korstje Goudse kaas.

Ik weet wat ik nu ga maken: fromage fort!!!! HET recept voor restanten kaas. En elke keer is de smaak dus weer anders. Ook brie of roquefort kan gebruikt worden, maakt niet uit, leef je uit.

Zo eenvoudig en zo lekker. En het blijft dagen goed, sterker nog na een paar dagen smaakt het nog beter.

Die Bourgondiërs wisten wel hoe ze zuinig, maar toch smakelijk konden leven. Trouwens elke regio van Frankrijk heeft wel zijn eigen recept hiervoor en andere benamingen.

En de dichter-gastronoom Henri Second schreef het volgende over de fromage fort, op basis van zijn 'sterk geurende” kwaliteiten, ahum.

“à la cave, on met dans un coin

et de lumière pas besoin

Le nez suffit, la chose est sûre”

fromage fort en bloemknopjes zoetzuur salade

Ik heb het volgende gebruikt, maar je kunt zelf variëren:

Belangrijk is kaas, knoflook en een vloeistof (met een zuurtje, dus evt. ook ciderazijn kan) om het smeuïg te krijgen en peper.

2 kleine oude geitenkaasjes, geraspt

½ demi-sec koeienkaasje, in kleine blokjes

beetje oude, uitgedroogde Goudse kaas, geraspt

1 – 2 eetlepels fromage frais

wat dikke room eventueel.

1 teentje knoflook

restantje witte wijn (was een chardonnay uit de buurt)

scheutje eau de vie (Marc de Bourgogne hier natuurlijk)

zout eventueel, maar vooral peper

De knoflook persen en in een kom doen.

Meng de diverse kaassoorten goed in een kom bij voorkeur met een houten lepel. Peper erbij.

Voeg dan naar eigen inzicht de wijn, en eau de vie toe, zodat je een goed smeerbaar mengsel krijgt en niet te nat.

Dan naar smaak nog zout toevoegen.

Dek het goed af, anders ruikt je koelkast nog lang na en laat dit mengsel zeker 1 dag staan, 3 dagen is nog beter.

Ik vind dit heerlijk met een geroosterd stuk liefst oud brood en een salade.

Op de kaas of in de salade kun je nog wat groenten op zuur toevoegen. Ik gebruikte de bloemknopjes van speenkruid die ik in februari heb geoogst, ongeopende bloemknoppen van de paardenbloem in mei, de zaadknoppen van de oost-Indische kers in september en oktober. Ook uit de voorraadkast.

Gelijk dan nog even een recept voor dit zuur uit de natuur: voor 4 handjes bloemknoppen.

Was en maak zo nodig de bloemknopjes schoon.

200 ml van elk: water, witte wijn en azijn. Dit aan de kook brengen samen met wat kruiden zoals laurier (3 stuks), kruidnagel (3 stuks), knoflook (3 stuks in 2-en), wat gele mosterdzaden(een grote theelepel) en beetje zout.

De knopjes erin doen en 2 minuten mee laten koken. Heet in de schone potten gieten en direct sluiten. Koel en donker bewaren.

Le claque-bitou

De kookworkshops met de zeilclub zitten er weer op. Heerlijke enthousiaste vrouwen die fanatiek zijn in de zeilsport, maar ook in de keuken. De kip om te ontbenen werd zeer serieus te lijf gegaan en kostte de nodige zweetdruppels, maar het is ze allemaal gelukt om zonder het vel kapot te snijden een ontbeende kip op te kunnen rollen. Bravo dames!

Om te ontspannen na zo'n Olympische inspanning hebben we ook wat eenvoudigs uit de Bourgogne gemaakt: le Claque-bitou, een kaasgerechtje dat vooral in de Côte-d'Or zo wordt genoemd.
Er zijn verschillende verklaringen voor dit gerecht in de Bourgondische taal: claque voor iets dat in het bord wordt gekwakt, bitou voor iets dat klevend is, maar een Claquin is ook een slechte fromage frais. Nou echt niet, we gebruiken gewoon een goede kwaliteit kaas voor dit gerecht.

In ieder geval wordt dit recept wel gemaakt met verse kaas van geit of koe, maar het resultaat is in ieder geval niet een kleverige massa die in je bord wordt gekwakt. Nee, het is echt smakelijk en supereenvoudig. De presentatie kun je natuurlijk zelf bepalen, maar wij vonden deze toch wel fijntjes voor ons diner na de robuuste zelf gemaakte en gevulde kiprollade.

Le claque-bitou

Wat heb je nodig:

2 verse tot halfdroge geitenkaasjes of koeienkaasjes

2 dl crème fraîche

zout-peper

bieslook, fijngesneden

takje peterselie, fijngesneden

1 knoflookteen, geperst

Dan alle bovengenoemde ingrediënten goed mengen op de crème fraîche na. Die presenteer je er apart bij. OKÉ die mag je dan eventueel kwakken op je bord.

Voor kookworkshops in de Bourgogne kijk op www.cuisinedamisbourgogne.com

tarte à l'epoisses of op zijn Hollands gewoon een lekkere kaastaart

Joyce Mulder stuurde me een berichtje; of ik mee wilde doen aan het foodblogevent van februari.Zie meer op http://aboutfoodandmore.blogspot.fr/2014/02/foodblog-event-februari-2014.html
Dit keer zou het gaan over je meest favoriete Franse gerecht. Ja en als je dan in de Bourgogne woont dan moet je natuurlijk wel meedoen. Maar dan komt de volgende fase. Welk gerecht is mijn favoriet, ik heb er zoveeeeel!

De eerste beslissing was snel genomen. Het moest een recept uit de Bourgogne zijn. Nou ja, en dan? Ik heb wel 10 boeken met gerechten uit de Bourgogne. Zou ik gaan kiezen voor de heel voor de hand liggende boeuf bourguignon, of de coq au vin of de pochouse of die heerlijke cassistaart, nee de flamuse. Of toch maar het kapoentje gevuld met pain d'epice en een jus van ratafia? Mmmmmmoelijk!


En toen dacht ik wat is een Franse maaltijd zonder kaas! En welke bekende kaas heeft de Bourgogne? Juist de l'époisses en het liefst dan nog geaffineerd in marc de Bourgogne. In Nederland is deze kaas ook wel te krijgen. Dus voorlopig is mijn meest favoriete gerecht tarte à l'époisses. Je kunt dit eten als entree of hoofgerecht met wat salade of een klein puntje als kaasgerechtje met wat zoetzuur. En hou je niet van ham, dan kun je dit vervangen door gegrilde kipstukjes.


Wat heb je nodig (voor 6 personen bij een entree, 4 personen als hoofdgerecht en 8 personen als kaasgerecht)

zo beginnen we

Voor la pâte brisée: of neem een kant en klare bodem als je haast hebt.
200 gram bloem
100 gram zachte, maar niet gesmolten boter !!
2 eigelen
5 eetlepels water
beetje zout
In een kom roer je de boter tot crème, voeg de eigelen toe, voeg het water toe tot het een egale massa is. Nog wat zout toevoegen en dan pas beetje bij beetje de bloem toevoegen. Niet ervoor dan wordt je deeg te elastisch. Als het deeg een bol vormt en loslaat van de bodem doe je de pâte in plastic of een schone theedoek en leg je deze in het groentevak van je koelkast gedurende een klein uur. Deze techniek noemen ze hier trouwens “la pouliche”. Je kunt dit deeg ook met de machine maken, dan voeg je op het water na alles in een keer toe. Dan kort draaien en dan pas het water toevoegen. Niet te lang bewerken dit deeg.


Voor de vulling:
1 epoisse affiné van 250 gram
2,5 dl crème fraiche of andere dikke crème
3 eieren
1 appel, beetje zoete
100 gram gekookte ham
zout, peper en nootmuskaat.


In een kom de eieren met de crème mengen. De epoisse in stukjes snijden en die erdoor mengen. De appel (evt geschild) in blokjes snijden en ook erdoor mengen.
Zout, peper, nootmuskaat naar smaak toevoegen


Neem een quichevorm met een grootte van 26-28 cm.
Bekleed deze met bakpapier dat je eventueel licht vochtig maakt.
De pâte brisée uitrollen of uitduwen in de vorm, ook de opstaande randen.
De vulling goed verdelen over de vorm.


De oven voorverwarmen op 180 graden (hetelucht). Op een rooster midden in de oven zetten gedurende 30 tot 40 minuten. Kijk even na een half uur of je taart gaar is en niet te donker wordt.
Bij voorkeur warm serveren, maar koud vinden wij deze taart ook lekker.

Jonge sparrennaalden wat doe je ermee?

Wildpluk is in
Ja de laatste tijd lijk ik alleen maar verhalen te horen over eten uit de natuur.
Het is ook heel spannend. Het zoeken alleen al heeft iets van de jacht weg, denk ik dan. Op jacht naar bijzondere smaken. Smaken die je in de supermarkt niet aantreft. Bovendien hebben vele planten en bloemen ook een bijzondere,lees aparte presentatie. En ja, de spanning zit er ook in. Heb ik de goede plant, is het wel die eetbare versie. En dan de verrassing zien op de gezichten van mensen als ze iets hebben gegeten waarvan ze niet dachten dat dat nou eetbaar zou zijn.

Het laatste boek van Edwin Flores, het grote wildplukboek, staat wat mij betreft dan ook op mijn wenslijst. Ik heb al heel wat boeken over dit onderwerp staan. Veelal Franse boeken. Geeft me de kans om de  gastronomische kant van dit boek eens vergelijken met de Franse schrijvers.

Voor jonge sparrentopjes hoef ik niet ver weg, die staan op mijn eigen terrein. Zij voelen zo heerlijk zacht aan, hebben een prachtige groene kleur. Qua smaak heeft het iets zuurs. Dat smaakt goed bij geitenkaas. En de presentatie doet zo heerlijk lenteachtig aan. Dat hebben we hier ook nodig, want in de afgelopen 30 jaar hebben we nog niet eerder zo weinig zon gehad, wel 25% minder dan gemiddeld. En helaas ook niet zoveel regen. Ach dat geeft weer kans aan andere planten die ik anders niet zo snel zou zien.

Het recept voor geitenkaas in een dennentop jasje: voor 1 a 2 personen, naar een idee van Meret Bisseger.

Neem een rond vers geitenkaasje, beetje stevig.
Snij er een plak af van ca. 1 cm. Bestrooi beide kanten met kruidenzout. Neem een 4-5 tal mooie sparrentopjes, even wassen, drogen met keukenpapier en heel fijn snijden. De kaas aan alle kanten even "paneren" met dit fijne groene haksel.
Op een schoteltje wat mooie olijfolie in een straaltje gieten en daar de kaas op leggen. Dan wat kleine topjes erom heen, en een paar bieslookbloemetjes op de kaas.
Nog even wat verse peper erover heen. En klaar, zie hier het mogelijke resultaat.
Lente of niet?

geitenkaas met dennen "paneer"

Ook met dennennaalden kun je dit gerecht maken.

Meer informatie over koken in Frankrijk-de Bourgogne op www.cuisinedamisbourgogne.com