onrijpe vijgen, wat ermee te doen?

De zomer is nu toch echt voorbij, maar de mooie dagen zijn er nog. Mijn vijgenstruiken hebben echter nog veel onrijpe, groene vijgen. Dat is toch zonde om die zomaar te laten vallen? Dus nog eens flink gegoogled op internet en jawel er zijn recepten voor confiture en voor het konfijten van de groene onrijpe vijgen. Ik zag zelfs foto's met vrouwen op de markt met manden vol van deze toekomstige lekkernij. De confituur heb ik ook gemaakt, maar dat is nogal wat werk, want je moet de vijgen eerst schillen. Aangezien deze onrijpe vijgen veel latex/wit sap bevatten is dat nogal een plakkerig werkje en bovendien kan het je huid irriteren. Dus het advies is om handschoenen te gebruiken. Bij deze dan het recept dat ik vond op paperblog.fr om gekonfijte vijgen te maken.
Het duurt weliswaar 3 dagen, maar veel tijd hoef je er na  de 1e stap niet aan te besteden.

gekonfijte vijgen

Recept konfijten van onrijpe vijgen:


Voor 1 kilo vijgen (met een beetje stevig vel):
4 eetlepels grof zeezout
1 eetlepel baksoda (bicarbonaat)
1 kilo suiker

water

Snij de steeltjes van de vijgen af en maak dan met een mes een kruis aan de andere kant van de vijg, zodanig dat je ze niet doorsnijdt, maar dat de kwarten aan elkaar blijven zitten. Doe ze in een grote schaal (niet van metaal) en voeg het zout en zoveel water toe dat de vijgen onderstaan en leg er een bord op zodat ze goed onder water blijven staan anders verkleuren ze.
De dag erna in een grote pan met ruime water aan de kook brengen met de baksoda erin. De vijgen afgieten en erbij doen. De baksoda is om de groene kleur te behouden.Breng het geheel weer aan de kook en laat op laag vuur zo'n half uur rustig koken. Neem een grote schaal met koud water en ijsblokjes en doe de vijgen (afgegoten) na afloop hierin om goed af te koelen. Doe ze daarna in een pan waarmee je confituur maakt.

In een andere pan breng je de suiker met 125 ml water aan de kook, al roerende, tot de suiker oplost. Eventueel afschuimen. Laat dit 5 minuten koken en gooi deze siroop over de vijgen. Laat het weer een nacht staan. Zelf heb ik trouwens meer water toegevoegd, wat ze stonden niet allemaal onder.
De dag erna rustig aan de kook brengen en dan op heel laag vuur ca. 2-2,5 uur laten pruttelen (zodanig dat je amper bubbeltjes ziet). Ik heb ze zelfs ongeveer 4 uur laten staan. Ze worden licht doorzichtig, dan zijn ze goed.
Je kunt er dan voor kiezen om ze te laten drogen, en in een afgesloten doosje in de koelkast te bewaren )kortere bewaartijd. Of je kunt de resternde siroop zonder de vijgen opkoken gedurende 10 minuten (lijkt dan net honing) en over de vijgen gieten die je dan in steriele potjes hebt gedaan, afsluiten (als een conserve te bewaren dus zeker 1 jaar, maar waarschijnlijk veel langer).

Je kunt de gekonfijte vijg bij de koffie presenteren, of bij een dessert, maar het matcht ook goed bij ham, kip en jawel natuurlijk hier in France de foie gras.
Dit recept vond ik op paperblog.fr. Alle credits voor deze persoon om dit smakelijke hapje te maken van een produkt dat anders verloren zou zijn gegaan.

Compote van nazomerfruit

Ja ik heb het beloofd. Als de compote van deze foto goed zou smaken zou ik het recept plaatsen.:

peren, walnoot en kweepeergelei compote

En.... hij smaakte GOED!!!!! Donc voila.
Je kunt de vruchten-notencompote ook goed bewaren als je het hete mengsel direct in schone potten doet en op zijn kop geheel laat afkoelen. Kun je deze winter nog even zomers nagenieten, maar direct opeten is zeker ook een traktatie. Door de gelei en de noten krijgt deze compote een heerlijke extra structuur die je bij een pure vruchtencompote niet krijgt, maar die is op zichzelf ook al lekker.

Wat heb je nodig:
1.2 kg rijpe,maar nog stevige peren bv poire williams
25-30 gram pectine (Marmello) als je tenminste minder suiker wilt gebruiken.
300 gram suiker, zonder pectine maak je het met 800 gram suiker.
beetje citroensap en geraspte schil van een halve biologische citroen
vanillestokje opengesneden of wat vanille-extract
ca 200 gram vruchtengelei: ik heb een kweepeer-kardamon gelei genomen om de voorraad van vorig jaar op te maken, maar elke andere vruchtengelei zal hier heerlijk bij smaken.
100 gram gepelde walnoten.

Hoe moet je het maken:
De peren schillen en van klokhuis ontdoen, in stukjes snijden. Als je wilt kun je die nog gebruiken voor een ander gerechtje (cake bijvoorbeeld).
Met een deel van de suiker, de vanille en citroen zachtjes aan de kook brengen. De rest van de suiker mengen met de pectine die doe je pas op het eind erbij. Gebruik je geen pectine dan mag al het suiker er direct bij.
Als het fruit zacht is geworden voeg je de gelei toe, ca 3 minuten zachtjes mee laten koken en rustig roeren.
Haal de vanillestokjes eruit als je die gebruikt hebt.
Voeg de walnoten toe.
Dan het resterende mengsel van suiker en pectine toevoegen en nog een kleine minuut laten meekoken, rustig roeren.

Voor het conserveren in schone potten doen en anders in een mooie glazen schaal voor de presentatie en laten afkoelen/opstijven. Met een stukje brioche of bolletje ijs serveren wordt het een nog grotere traktatie.

En als je alleen puur suiker gebruikt dan is het nog lekkerder om je fruit een nacht in de suiker te laten staan voordat je deze compote maakt.

Wil je ook koken in Frankrijk en wel in de Bourgogne? Kijk dan op www.cuisinedamisbourgogne.com

Kersentaart, clafoutis en hier noemen ze het Cacou

Zo tegen het einde van de maand mei zit onze stokoude kersenboom vol met kersen. Ik heb eigenlijk nooit uitgezocht welke kers het eigenlijk is. Het is gewoon een lekkere zoete meikers, zo noemen wij hem. Onze bijenkast staat er vlak bij, dus als het een mooi voorjaar is, dan wordt deze boom zeker goed bezocht door onze bijen en kunnen we veel kersen verwachten. Ons hele hameau eet er dan van.
Iedereen komt met pannetjes en zakjes aan om ze te plukken.

Gewoon zo uit het vuistje is het lekkerst voor de eerste kersen en daarna komen de recepten weer op tafel voor de likeur, de azijn, de jam, en dit jaar ga ik ook eens fruitleer ervan proberen te maken en gaan we ze ook weer inleggen op drank, zodat we van de winter zo'n heerlijk kersje bomvol met verwarmende alcohol op het ijs kunnen doen of op zo stiekem pikken uit het potje of onderin het glaasje Cremant.

Maar deze week staat de Cacou als dessert op tafel, de clafoutis uit deze regio: la cuisine Charolaise et Brionnaise. Ik vind het heerlijk, want de structuur zit tussen een dikke pannenkoek en custardtaart in. En daar hou ik wel van.

Wat heb je nodig (voor 6-8 personen is deze hoeveelheid):
500 gram gewassen kersen, je hoeft ze niet te ontpitten!
100 gram bloem
3 eieren
150 gram kristalsuiker
200 ml (volle) melk
boter om vorm in te vetten
mespunt zout
evt een scheutje kersenlikeur erdoor naar smaak


Werkwijze:
Meng de bloem, eieren, melk en zout goed, zodat er geen klontjes meer zijn. Eventueel een scheutje drank toevoegen.
Vet een quichevorm goed in (circa 25 tot 30 cm)
Plaats de kersen op de bodem van de vorm en bedek het met het deeg.
Ongeveer 40-45 minuten in een voorverwarmde oven zetten op ca. 160 graden (hetelucht).

Voor het serveren laten afkoelen. Zelf vind ik deze Cacou koud het lekkerst, maar lauw is ook lekker.
Dit dessert blijft ook goed als je hem de dag van tevoren maakt.