Gepekelde en gedroogde eierdooier

Het voorjaar is hier dan toch eindelijk echt begonnen. Alhoewel ik het schrijven van dit blog net onderbrak om mijn jonge zaaisel te redden van een forse hagelbui.

Onze kippen hebben de smaak van het voorjaar in ieder geval wel te pakken. Ze leggen uitermate goed.  Aangezien niet alle dagen onze eieren worden afgenomen door mensen uit de buurt maak ik regelmatig met het surplus iets om ze te kunnen bewaren.

Via een Facebookgroep kreeg ik van Margriet van Wamel deze tip: gepekelde en gedroogde eierdooiers.  Dank je wel Margriet!

Mijn onderzoekershart ging harder kloppen. Dat had ik nog nooit gedaan, maar c' est maintenant à faire.

Manlief kreeg wat te proeven van het eindresultaat, zonder te weten wat het was gaf hij aan dat hem aan oude kaas deed denken, dus toch een beetje umami voor de fijnproevers en niet alleen een zoute hap. En zijn je smaakpapillen niet zo verfijnd dan is het gewoon leuk om zo je verse producten langer te kunnen bewaren en over de salade te raspen, of over de soep of over een crêpe, verzin maar wat. Al is het alleen al voor de kleur.Het moet zo’n maand goed blijven, in de koelkast in een afgesloten doosje. Dat gaat hier niet gebeuren, dit is zo op.

Er zijn trouwens diverse recepten van dit proces op internet te vinden. Dit is echter mijn variant. 

Hoe gepekelde en gedroogde eidooiers te maken:

Neem per eierdooier: 60 gram zout en 40 gram suiker en meng dat. Doe dit in een bakje waarin je eierdooier past met wat ruimte erom heen. 

eierdooier in zout/suikermengsel zonder topping

 Splits de eieren (van het wit maak je bijvoorbeeld een heerlijk schuimpje). Doe voorzichtig het eigeel in een kuiltje van het zout /suikermengsel en zorg dat de dooier geheel “ ingepakt” in het zout-suiker-mengsel komt te liggen. Dus ook er bovenop!

Laat het  zo’n 5 dagen in een koelkast liggen (recepten variëren van 1 dag tot 1 week dus het is niet echt precisiewerk). Maar wel afgedekt met wat folie (niet te strak zodat nog wat vocht eruit kan ontsnappen). Daarna de dooier voorzichtig eruit scheppen en afspoelen.

klaar om gedroogd te worden.

Op een rek in een voedseldroger (of oven) van 65 graden 3-4 uur laten drogen.  Er zijn ook recepten met 24 uur op 50 graden. Die moet ik nog proberen. Kijken of de smaak anders wordt.

het eindresultaat klaar voor gebruik.

En dan kan het bijvoorbeeld geraspt worden over een salade.

Bon appétit!

Interesse om in Frankrijk te komen koken, in de Bourgogne.(dus met 8 uur ben je er).

                                       Kijk dan eens op cuisinedamisbourgogne.jouwweb.nl voor de mogelijkheden.

experiment met hazelnootblad

Vandaag bij de wandeling rondom onze vijver liep ik tegen de hazelnootstruiken aan. Hier heten ze  noisetier of ook coudrier. Ze hangen al mooi vol met de nog witte noten. En ineens had ik zin om me vandaag bezig te houden met het hazelnootblad. Het staat al een tijdje op mijn lijst.

De inspiratie voor wat er dan mee te doen kwam van een recept met rijst in bananenblad, gestoomd. Waarom niet eens met hazelnootblad proberen?
Ik heb de meest simpele bewerking gekozen. Les Avoines-pasta (is geen havermout, maar lijkt op de korrel), en dit product komt uit de Savoie. Ik gebruik het in gerechten net als rijst. Gewoon kort gekookt in water met zout en kurkuma (3/4 van de tijd). De stoomtijd daarna was ongeveer 10 minuten.
Om te kijken of de smaken verschillen bij de verschillende wijze van stomen de volgende opties geprobeerd:
1. in de inox-stoom-bak: gerold in het blad
2. in de inox-stoom-bak ook gerold in het blad, maar dan met plasticfolie erom heen om het blad beter op de plaats te houden en dus meer contact met de pasta
3. gewoon een schepje pasta op een blad leggen en dan in het bamboe-stoommandje.
4. ik heb wat van de gekookte pasta achtergehouden voor het smaakvergelijk.

En wat blijkt: de pasta in het stoommandje, alleen gelegen op het blad gaf de meeste smaak af! Geheel tegen mijn verwachting in. Zou de stoommand dan de smaak afgeven? De geur bij het stomen leek een beetje richting gember te gaan, maar de smaak heeft toch meer een subtiele groenige amandelsmaak.
Al met al geen bijzonder extreme of opvallende smaak, maar toch een " touche" voor de fijnproevers onder ons. Daarnaast is de presentatie natuurlijk ook leuk op zo'n blad. Het blad vond ik trouwens niet fijn om te eten (en dus ook niet gedaan), door de structuur. Met jong blad zal dat vast anders liggen.

In mijn naslagwerk -élixers et boissons rétrouvés- is te vinden dat je met het blad ook een kruidenthee maken (zuiverende werking). En straks in het najaar natuurlijk ook de likeurtjes met de noten.

Op naar het volgende experiment.......



Oh ja, wie in de Bourgogne wil komen koken met wilde planten of gewoon een andere keuken kijk dan op www.cuisinedamisbourgogne.com

Kokosrotjes, ik had ze nog nooit gemaakt

En dan brengt onze facteur weer eens het kookblad Saveurs. Altijd een heerlijk moment en zeker in deze periode met de feestdagen in het vooruitzicht. Aangezien een kleine kookworkshop op stapel stond heb ik met nog grotere interesse deze maand de recepten bekeken. En er is een rubriek met kleine maar gouden receptjes: de mignardises, de lekkernijen voor of na de maaltijd of gewoon zo even tussendoor. Dit keer viel mijn oog op de rochers coco, oftewel de bekende kokosrotjes. Ik moet bekennen, ik heb ze nog nooit gemaakt en waarom eigenlijk niet, want ze zijn zo makkelijk en snel te maken. Dus ook voor het onverwachte bezoek. Binnen een kwartier kun je er al mee pronken... of opeten natuurlijk. Merci Saveurs!

kokosrotjes

Kokosrotjes: ca 24 kleine rotjes

2 eiwitten 

120 tot 150 gram geraspte kokos

80-100 gr fijne suiker

1/2 theelepel vanille-extract

poedersuiker, of gesmolten chocolade als decoratie

Verwarm de oven voor op 150 graden (hetelucht).

Doe alle ingrediënten (zonder de decoratie-ingrediënten) in een kom en meng goed met je handen.

Eventueel kun je nog een scheutje melk toevoegen als het te droog blijft om een balletje te vormen.

Het is leuk om die balletjes in een klein papieren cakevormpjes te leggen, maar je kunt ze ook op bakpapier leggen.

Ze hoeven maar enige minuten in de oven te staan. De duur hangt af van de grootte van de balletjes. Het zal tussen de 5 en 8 minuten nemen. Eventueel nog iets langer om ze te kleuren. Als ze bruiner zijn dan zijn ze minder zacht en wat droger. Laat ze op een rekje afkoelen.

Daarna kun je ze bestrooien met poedersuiker of wat chocola smelten en ze hiermee decoreren.

Heerlijk die mignardises. Ik ga ze zeker vaker maken.

Een winterse TT-soep: Topinambour-Tomatensoep

De winter is zo'n periode dat ik lekker kan experimenteren met smaken en ingrediënten.

Het liefst ook met wintergroenten. Op dit moment wordt een deel van mijn moestuin overwoekerd door topinambours (aardperen). Die zijn nu dus de klos. Ze zijn erg lekker, maar er zijn mensen die er wat “luchtig”van worden. Dan helpt het nog wel eens om ze meerdere keren te blancheren en het water tussentijds te verversen. Ook wordt geadviseerd om bonenkruid of venkelzaad erbij te doen. Aller.... een beetje lucht is toch niet erg, en anders even snel .....naar buiten?

Deze soep deed me heel erg denken aan een Chinese ietwat zoetige soep

topinambour tomatensoep met vogelmuur

Voor 2 personen heb je ongeveer nodig:

4 topinambours

ca. 2 dl tomatensaus

ca. 500 ml miso-bouillon

boter, olie of kokosvet in flinke hoeveelheid

1 eetlepel gedroogde dragon

zout/peper naar smaak

Serveren met wat versgeplukte vogelmuur of peterselie of koolchips.

Hoe maak je het:

Schil de topinambours en snijd ze in stukjes. 

In een royale hoeveelheid vet naar wens laten stoven totdat ze redelijk zacht zijn (ca 10-15 min)

Dan de tomatensaus, de dragon en de miso-bouillon erbij doen en aan de kook brengen (ca 5 min. zachtjes laten meekoken).

Pureren met de staafmixer. En verder op smaak brengen indien gewenst met zout en peper. Serveer met een groenige groente.

Zomers plezier de tomaat

Ondanks de warme en droge zomer zijn de tomaten hier in de Bourgogne du Sud dit jaar toch niet echt een succesnummer. Er zijn volop prachtige tomaten, maar helaas ze blijven zo groen.....
Dus dit jaar moest ik de tomaten kopen. Heerlijke cerise-tomaatjes bij onze buurvrouw Valérie, de bio-groenteteler, gekocht. Bij haar lukte het blijkbaar wel dit jaar.

Wat ik dan zelf een leuk gerechtje vind is het verstoppen van zo'n pareltje in een jasje van kaas en dit rollen in veel verschillende zaden, kruiden, specerijen.
Leuk als aperitiefhapje of als entree op een salade.

Kijk daar krijg je toch trek van? En je kunt zelf varieren met de soort kaas, soorten zaden en kruiden.

Wat heb je nodig: voor ca 6 pers
250 gram verse kaas (geit bijv.)
1 eetl olijfolie
peper
60 gram zaden (sesam, lijnzaad, maanzaad etc)
1 theelepel rose peperbessen
1 eetlepel kruiden naar smaak(oregano, basilicum, munt, bieslook etc)
12 kleine kerstomaatjes


Hoe maak je het?
De kaas in een kommetje met een vork licht losprakken en de olijfolie erdoor werken. Beetje peper erbij, geen zout. Dan 30 minuten de koelkast in.
In een diep bord de zaden naar eigen smaak mengen en de peperbessen licht gekneusd toevoegen. De kruiden naar smaak wassen, drogen, fijnhakken en dit door het zadenmengsel mengen.

Was en droog de tomaatjes. Neem een dessertlepel kaas en rol de tomaat erin. Op zijn Frans heet dat enrobez-les. Niet te dik doen! Daarna het balletje door het zaden-kruidenmengsel rollen en op een bordje zetten. Afdekken en in de koelkast zetten voor minsten een half uur. Daarna kun je dit verrassende hapje goed presenteren.

Warm weer dus een fruitsalade met berenklauwzaad

Op dit moment is het erg warm in de Bourgogne, en vooral heel droog. Al 2 maanden amper regen gehad. Dat is nu goed te zien aan onze mooie heuvels. Ze zijn geel en gortdroog. De Charolais-koeien worden al weer bijgevoerd met het mooie hooi van dit voorjaar. Dat wordt wat van de winter.
De prijzen zullen wel stijgen. Ook een kookworkshop van komende donderdag heb ik maar geannuleerd, want er zijn zo weinig mooie wilde planten nu te vinden. Ook mijn moestuin is nu in povere staat. Gelukkig is de gewone/inheemse berenklauw er nog wel. En die staat nu volop in de bloei en in zaad.
Dus nu een recept voor siroop met de zaden van de berenklauw, de heracleum spondylium (eerst goed determineren, voordat je per ongeluk de reuzenberenklauw  oogst! Die is echt gevaarlijk voor je huid in deze fase).
Deze siroop kun je drinken, maar is met name lekker door een fruitsalade. Vooral appel en abrikozen gaan goed samen met de zaden.


Wat heb je nodig:
100 gram suiker
500 ml water
theelepel honing
1 handvol verse groene zaden van de berenklauw

Suiker en water laten koken tot suiker is opgelost.
Gooi dan de zaden erbij en laat het geheel zachtjes koken totdat je nog maar de helft van de siroop over hebt. Een beetje honing erbij doen. Klaar.
Laten afkoelen en desgewenst de zaden eruit filteren, maar ik laat de meeste er gewoon in voor mijn salade.
Voor de salade gewoon door je fruit de gewenste hoeveelheid mengen. Lang staan is niet nodig.


Wil je ook koken in Frankrijk met wilde planten of de Bourgondische keuken? Kijk dan op www.cuisinedamisbourgogne.com

Sneeuwbal, boules de neige

Ja, eindelijk kan ik dan dit recept plaatsen nu de sneeuwvlokken beginnen te vallen.

Het is geen specifiek recept uit de Bourgogne, maar zo toepasselijk voor dit seizoen dat ik het toch plaats. Het is een recept dat in de speciale feest-bijlage van de Saveur stond. Een fijn kookblad. Met Kerst heb ik dit gemaakt en nu de sneeuw valt komt het deze week er ook weer van. Het vraagt wat werk, maar voor alle HHB (Heel Holland Bakt)-ers moet dit toch geen probleem zijn?

Je kunt ook voor een andere vulling kiezen, maar zorg dat er een zuurtje in zit, dat smaakt het beste in deze combinatie.

boules de neige

Boules de neige à la crème d'agrumes, 4 personen

La génoise:

200 gr suiker.

6 eieren op kamertemperatuur

200 gr bloem en wat voor de vormpjes

60 gr gesmolten boter en wat voor de vormpjes

Crème aux agrumes:

3 eieren

100 gr suiker

70 gr sap van citrusvrucht(en) naar keuze

zeste van 1 citroen bio

180 gr koude boter

2 blaadjes gélatine

Merinque suisse

4 eiwitten

200 gr fijne suiker

enige druppels citroensap

Nodig: spuitzak met kleine gekartelde spuitmond, 8 halve bolletjes vormen van 6-8 cm diameter, een Parijs aardappeltjesmes of een rond koffiemaatlepeltje.

Génoise:

Zeef de bloem 3 keer. Klop de eieren en de suiker 10 min au bain marie totdat het volume verdrievoudigd is. Dan uit de bain marie kloppen tot afgekoeld is.

Voeg al zevend de bloem toe (ja 4e keer), en met een spatel voorzichtig erdoor mengen. Voeg dan de gesmolten boter toe. De ingevette en met bloem bestrooide vormpjes tot ¾ vullen.

In een voorverwarmde oven van 180 graden ca. 10-15 min bakken. Draai ze om op een rooster om ze te laten afkoelen.

Crème:

Gelatine in koude water laten weken.

Meng de eieren met 50 gr van de suiker.

Het sap en de zeste en 50 gr suiker aan de kook brengen. Gooi dit op het eimengsel en meng goed. Dan in een pannetje al roerende verwarmen op laag vuur totdat het mengsel zich verdikt. Door en zeef gieten. Voeg de gelatine (uitgeknepen) toe en meng dit goed, laat afkoelen tot lauw.

Voeg dan de koude boter in blokjes gesneden toe en met een staafmixer mengen.

De bollen:

De halve bollen aan de platte kant mooi recht afsnijden. Dan in het centrum via de platte kant een holte uithalen en vul dit met de crème. Doe ook wat van de crème op de randen en plak dan 2 halve bollen tegen elkaar. Snij aan 1 onderzijde de basis iets af, zodat het blijft staan. Zet ze koel weg.

Niet al te lang voor het eten de merinque maken.

Klop lichtjes de eiwitten op met een paar druppels citroensap (niet stijf dus). Plaats ze dan in een bain marie en klop ze totdat het een mousse wordt. Voeg dan de suiker in delen toe en blijf kloppen. Dan uit de bain marie weer kloppen tot het afgekoeld is. Moet soepel en glimmend zijn.

Doe dit in een spuitzak en spuit op de bollen puntjes merinque.

Je kunt ze nu direct serveren. Maar je kunt ook ze heel kort onder een hete grill plaatsen of met een speciale brander even wat kleur erop geven.

Gaat goed samen met bubbeltjeswijn in ons geval dus de Crémant de Bourgogne.

Le bourgeon de cassis. De knop van de zwarte bes

Het is buiten koud en nevelig (la brume) en ik lees het lokale suffertje op mijn bank met een spinnende poes op schoot. Echt een winters sfeertje. Het zelfgemaakte cassislikeurtje ontbreekt nog net. En wat lees ik: de oogst van de bourgeon de cassis is begonnen! De beste tijd ligt tussen 15 december en begin februari en alleen maar bij droog en koud weer. De Bourgogne is de enige streek van Frankrijk waar ze dit product sinds ongeveer100 jaar al oogsten voor de markt. Het is een niche-product. Zo tussen de 15 en 20 ton per oogstjaar. De oogst is ongeveer 100 kg per hectare. Dit is monnikenwerk kun je wel stellen. Ze oogsten alleen van de takken die dit jaar geen fruit gaan dragen, want anders missen ze de volgende oogst, die van de bessen. Ze worden daarna koel opgeslagen of ingevroren. Ik las echter in een lokaal kookboek dat inwoners van de Bourgogne ze op Marc de Bourgogne zetten die een beetje is aangezoet. Snoepers die mensen van hier.

Vorig jaar had ik een duur potje gekocht op de markt van Cluny waar ze toch altijd leuke producten hebben. Achteraf bleek dit een miezerig soort bourgeon de cassis-poedertje te zijn. Ik vond het geen succes. Het gaf de smaak van oud karton in mijn mond. En wat lees ik nu? De knoppen worden gebruikt om de betere parfums te maken? Mijn interesse is gewekt.

Ook worden deze fijne knoppen gebruikt om in een kruidenthee te verwerken of in homeopatische oplossingen. Ze staan bekend om hun ontstekingsremmende werking en bij gewrichtsklachten. Op dit moment zijn veel moderne koks geïnteresseerd in dit product, maar ik heb een recept gevonden dat al heel wat jaren meegaat hier in de Bourgogne. Nou dan maar van de luie bank af, vooruit poes jij ook, om uit de eigen tuin verse bourgeons gaan plukken en het volgende recept maken. Kijken hoe het nu smaakt met verse bourgeons. En anders ga ik er ook maar parfum van maken. Zou ik dan eerst een hydrolaat of tinctuur moeten maken? Nou dat ga ik nog uitzoeken. Komt mogelijk in een volgend blog.

bourgeon de cassis, de knop van de zwarte bes

Poire au vin d'Irancy, sorbet au cassis et bourgeons (8 pers): uit Cuisine Bourguignonne (Carpentier).

Voor de peren in de wijn:

8 Williams peren, geschild, steeltje er aan laten

1 liter wijn Irancy of een andere rode Bourgogne

1 kaneelstokje

½ sinaasappel en ½ citroen (bio)

paar witte peperkorrels

10 gram jonge knoppen (roodachtig) van de zwarte bes

5 dl water

Voor de sorbet van cassis:

500 gram zwarte bessen vers of diepvries

2,5 dl water

200 gram suiker

2 dl cassislikeur (minder mag ook)

Bereiding:

In een ruime pan de wijn met de kaneel, de sinaasappel en de citroen, de peperkorrels en de suiker aan de kook brengen. Water erbij. Dan de peren erin doen. Laat zachtjes koken tot de peren gaar zijn. Vuur uit en voeg dan de knoppen toe aan de nog warme vloeistof. Laten afkoelen.

Voor de sorbet de bessen, water en suiker samen koken gedurende ca. 5 minuten tot de bessen stuk/zacht zijn. Dan zeven (pitjes zijn niet fijn in dit ijs). Als het is afgekoeld de cassislikeur erbij en in de ijsmachine tot ijs draaien. Of via de vriezer methode. Dan regelmatig even met de vork roeren.

Zet een peer op een bord met wat kookvocht erom heen. Of snijd ze waaiervormig. Een bol sorbetijs erbij en klaar is je dessert uit de Bourgogne.

Fromage fort en bloemknopjes uit de natuur op zuur

Ik trek mijn koelkast open op zoek naar inspiratie. De lade onderin die trekt me nu aan. Het is de lade waar ik mijn kazen bewaar. Vaak ligt daar van alles, een waar snoepparadijsje en een doos van Pandora. Dit keer zie ik een aantal oude geitenkaasjes die ik van een vriendin kreeg. De laatste van dit geitenseizoen. In ruil voor het geven van 3 kippen. En ik zie nog een aangebroken stukje demi-sec koeienkaas in een verfrommeld papiertje liggen en een wat is dat daar in het hoekje? Een net iets meer dan een korstje Goudse kaas.

Ik weet wat ik nu ga maken: fromage fort!!!! HET recept voor restanten kaas. En elke keer is de smaak dus weer anders. Ook brie of roquefort kan gebruikt worden, maakt niet uit, leef je uit.

Zo eenvoudig en zo lekker. En het blijft dagen goed, sterker nog na een paar dagen smaakt het nog beter.

Die Bourgondiërs wisten wel hoe ze zuinig, maar toch smakelijk konden leven. Trouwens elke regio van Frankrijk heeft wel zijn eigen recept hiervoor en andere benamingen.

En de dichter-gastronoom Henri Second schreef het volgende over de fromage fort, op basis van zijn 'sterk geurende” kwaliteiten, ahum.

“à la cave, on met dans un coin

et de lumière pas besoin

Le nez suffit, la chose est sûre”

fromage fort en bloemknopjes zoetzuur salade

Ik heb het volgende gebruikt, maar je kunt zelf variëren:

Belangrijk is kaas, knoflook en een vloeistof (met een zuurtje, dus evt. ook ciderazijn kan) om het smeuïg te krijgen en peper.

2 kleine oude geitenkaasjes, geraspt

½ demi-sec koeienkaasje, in kleine blokjes

beetje oude, uitgedroogde Goudse kaas, geraspt

1 – 2 eetlepels fromage frais

wat dikke room eventueel.

1 teentje knoflook

restantje witte wijn (was een chardonnay uit de buurt)

scheutje eau de vie (Marc de Bourgogne hier natuurlijk)

zout eventueel, maar vooral peper

De knoflook persen en in een kom doen.

Meng de diverse kaassoorten goed in een kom bij voorkeur met een houten lepel. Peper erbij.

Voeg dan naar eigen inzicht de wijn, en eau de vie toe, zodat je een goed smeerbaar mengsel krijgt en niet te nat.

Dan naar smaak nog zout toevoegen.

Dek het goed af, anders ruikt je koelkast nog lang na en laat dit mengsel zeker 1 dag staan, 3 dagen is nog beter.

Ik vind dit heerlijk met een geroosterd stuk liefst oud brood en een salade.

Op de kaas of in de salade kun je nog wat groenten op zuur toevoegen. Ik gebruikte de bloemknopjes van speenkruid die ik in februari heb geoogst, ongeopende bloemknoppen van de paardenbloem in mei, de zaadknoppen van de oost-Indische kers in september en oktober. Ook uit de voorraadkast.

Gelijk dan nog even een recept voor dit zuur uit de natuur: voor 4 handjes bloemknoppen.

Was en maak zo nodig de bloemknopjes schoon.

200 ml van elk: water, witte wijn en azijn. Dit aan de kook brengen samen met wat kruiden zoals laurier (3 stuks), kruidnagel (3 stuks), knoflook (3 stuks in 2-en), wat gele mosterdzaden(een grote theelepel) en beetje zout.

De knopjes erin doen en 2 minuten mee laten koken. Heet in de schone potten gieten en direct sluiten. Koel en donker bewaren.