dinsdag 18 februari 2014

tarte à l'epoisses of op zijn Hollands gewoon een lekkere kaastaart

Joyce Mulder stuurde me een berichtje; of ik mee wilde doen aan het foodblogevent van februari.Zie meer op http://aboutfoodandmore.blogspot.fr/2014/02/foodblog-event-februari-2014.html
Dit keer zou het gaan over je meest favoriete Franse gerecht. Ja en als je dan in de Bourgogne woont dan moet je natuurlijk wel meedoen. Maar dan komt de volgende fase. Welk gerecht is mijn favoriet, ik heb er zoveeeeel!

De eerste beslissing was snel genomen. Het moest een recept uit de Bourgogne zijn. Nou ja, en dan? Ik heb wel 10 boeken met gerechten uit de Bourgogne. Zou ik gaan kiezen voor de heel voor de hand liggende boeuf bourguignon, of de coq au vin of de pochouse of die heerlijke cassistaart, nee de flamuse. Of toch maar het kapoentje gevuld met pain d'epice en een jus van ratafia? Mmmmmmoelijk!


En toen dacht ik wat is een Franse maaltijd zonder kaas! En welke bekende kaas heeft de Bourgogne? Juist de l'époisses en het liefst dan nog geaffineerd in marc de Bourgogne. In Nederland is deze kaas ook wel te krijgen. Dus voorlopig is mijn meest favoriete gerecht tarte à l'époisses. Je kunt dit eten als entree of hoofgerecht met wat salade of een klein puntje als kaasgerechtje met wat zoetzuur. En hou je niet van ham, dan kun je dit vervangen door gegrilde kipstukjes.


Wat heb je nodig (voor 6 personen bij een entree, 4 personen als hoofdgerecht en 8 personen als kaasgerecht)


zo beginnen we
Voor la pâte brisée: of neem een kant en klare bodem als je haast hebt.
200 gram bloem
100 gram zachte, maar niet gesmolten boter !!
2 eigelen
5 eetlepels water
beetje zout
In een kom roer je de boter tot crème, voeg de eigelen toe, voeg het water toe tot het een egale massa is. Nog wat zout toevoegen en dan pas beetje bij beetje de bloem toevoegen. Niet ervoor dan wordt je deeg te elastisch. Als het deeg een bol vormt en loslaat van de bodem doe je de pâte in plastic of een schone theedoek en leg je deze in het groentevak van je koelkast gedurende een klein uur. Deze techniek noemen ze hier trouwens “la pouliche”. Je kunt dit deeg ook met de machine maken, dan voeg je op het water na alles in een keer toe. Dan kort draaien en dan pas het water toevoegen. Niet te lang bewerken dit deeg.


Voor de vulling:
1 epoisse affiné van 250 gram
2,5 dl crème fraiche of andere dikke crème
3 eieren
1 appel, beetje zoete
100 gram gekookte ham
zout, peper en nootmuskaat.


In een kom de eieren met de crème mengen. De epoisse in stukjes snijden en die erdoor mengen. De appel (evt geschild) in blokjes snijden en ook erdoor mengen.
Zout, peper, nootmuskaat naar smaak toevoegen


Neem een quichevorm met een grootte van 26-28 cm.
Bekleed deze met bakpapier dat je eventueel licht vochtig maakt.
De pâte brisée uitrollen of uitduwen in de vorm, ook de opstaande randen.
De vulling goed verdelen over de vorm.


De oven voorverwarmen op 180 graden (hetelucht). Op een rooster midden in de oven zetten gedurende 30 tot 40 minuten. Kijk even na een half uur of je taart gaar is en niet te donker wordt.
Bij voorkeur warm serveren, maar koud vinden wij deze taart ook lekker.

woensdag 15 januari 2014

Vogelmuur gazpacho, ook lekker in de winter

Eten uit de natuur is een andere activiteit van mij, maar in de winter staat dit op een wat lager pitje.
Toch is er nog wel wat eetbaars in de natuur te vinden. Zo kun je eigenlijk het hele jaar rond vogelmuur vinden. Dit heet ook wel Stellaria media. Dat heet hier Mouron des oiseaux. Het groeit geloof ik over de hele wereld verspreid. Bij ons groeit het op onze heuvel waar we elke namiddag even met onze ezeltjes en schapen lopen. En vooral genieten van het mooie uitzicht, na de pluk dan he.
Uit een medicinale kruidencursus die ik nu volg blijkt dat dit kruid ook nog eens een vitaminebommetje is. Dus alle reden om dit eten. Dit keer een snel en makkelijk gerecht dat een klein voorafje geeft. De hoeveelheden zijn hier voor 1 persoon gegeven.
Het basisidee voor dit recept komt uit het boek Manifeste  gourmand, des herbes folles. Aan te bevelen voor de liefhebber!

vogelmuur gazpacho
1 handje vogelmuur (gewassen en schoongemaakt)
2 eetlepels Xéres azijn
2-3 eetlepels goede olijfolie
1/4 uitje, rode ui bij voorkeur
beetje zout

Deze ingrediënten doe je bij elkaar in de keukenmachine (mes) en laat het een tijdje draaien, misschien af en toe even van de kanten af schrapen.
Dit serveer je in een klein doorzichtig glaasje met een plukje vogelmuur erop.
Houd je niet zo van erg zuur, gebruik dan een azijn die minder sterk is, of voeg een beetje groenten-/kruidenbouillon toe. Koud serveren.

Wil je ook koken met planten uit de natuur? Kijk dan op Cuisine d'Amis Bourgogne

maandag 13 januari 2014

Gaudes, geroosterd maismeel

Dit keer vond ik in mijn voorraadkast een pak Gaudes de Chaussin. Dit is geroosterd maismeel dat uit deze regio komt. Er is maar 1 molen in de buurt die het maalt. Het is nog niet echt een heel oud product, want mais kwam met Columbus pas naar Europa toe. In 1611 komt het dan eindelijk aan in de Bresse. Daarna vervolgt het zijn weg naar het noorden.
De maiskorrels worden eerst geroosterd en daarna gemalen. De kleur is dan ook wat bruinig, en de geur heeft iets van hazelnoot. Vroeger er werd er veel pap van gemaakt door de arme boerenbevolking en al dan niet gemengd met andere granen, spek of als er iets geld was crème fraîche. Nu werken veel regionale koks met dit product. Ik gebruik het ook wel als ik met wilde kruiden iets maak, zie bijvoorbeeld mijn blog over dovenetel, http://cuisinedamis.blogspot.fr/2013/04/triootje-van-dovenetel.html

Als je het traditioneel maakt dan neemt het best wat tijd. Dit keer heb ik dus trouw staan roeren, maar de volgende gebruik ik gewoon mijn CookingChef/Thermomix, dan kun je in de tussentijd andere dingen doen.Bijvoorbeeld een cake van dit maismeel bakken, daar komt binnenkort ook nog wel een recept van. Ook voor de glutenvrije eters is dit een recept.

gaudes, maismeel
gaudes met paddenstoelen en prei

Aan het onderstaande originele recept (voor 4 personen) voegde ik toe: paddenstoelen, prei en geroosterd sesamzaad naar behoefte

250 gram geroosterd maismeel
beetje water
80 gram boter
lauwe melk tussen de 700 en 800 ml
zout
peper
crème fraîche bij het serveren.


Het meel in een pan doen en met een beetje koud water mengen tot het één geheel is, structuur van een papje. Voorkom klontjes!
Dan op een laag vuur verwarmen. Zout en peper, boter naar smaak toevoegen en goed blijven roeren in dezelfde richting wordt gezegd, nou dat doe je meestal toch als gewoonte? Op het moment dat dit mengsel zich verdikt voeg je een scheutje lauwe melk toe en nog steeds blijven roeren! Dit doe je tot je gewenste dikte hebt (stevige pap waarin je een kuiltje kunt maken), en...... regelmatig blijven roeren. Het kan wel zo'n 1 uur nemen voordat het gaar is. Roer je niet, dan krijg je een verdroogde bovenlaag en dat geeft niet zulke prettige klontjes.
Als je het serveert dan bijvoorbeeld in het midden van je portie een kuiltje maken en wat crème fraîche erin doen. Om de maaltijd meer compleet te maken kun je zelf van alles toevoegen.


Ik heb in een aparte pan de prei en paddenstoelen in wat boter zachtjes gaar gebakken. Dit voeg je toe zodra je de gewenste dikte hebt bereikt en warm je het samen eventueel nog op. Je kunt het ook apart van je Gaudes presenteren, dat ziet er leuker uit.

De dag erna had ik nog wat gaar maismeel over en heb ik er kroketjes van gedraaid met het sesamzaad, gebakken in wat olie en dit als voorafje gegeten met wat chilisaus. Ook een lekkere combi.

dinsdag 10 december 2013

Kebbe, Kibbeh van kip


Even wat anders.

Zo eens in de week kook ik buiten de grenzen van Frankrijk. Zo proef ik weer wat andere smaken en krijg ik vooral ook ideëen om de Franse-Bourgondische recepten een eigen twist te kunnen geven.
Vorig jaar heb ik na veel nadenken besloten om een Kenwood cooking chef te kopen en op dat moment was er een aanbieding en kreeg ik ook een vleesmolen en diverse worstmaak-toebehoren erbij. Deze vleesmolen stond al een jaar werkloos in mijn kast. Hoog tijd dus om voor afloop van de garantie dit apparaat ook even uit te proberen. Er zat een kebbe-maker bij. Dat intrigeerde, dus het werd kebbe. Een van oorsprong Libanees gerecht zo las ik. Dit gerecht kun je ook maken zonder zo'n apparaat, dus lees maar gewoon door. Heb je wel een keukenmachine? Dat is wel handig.


Kebbe kip
Wat heb je nodig: voor 4 personen (ca. 2 balletjes per persoon).
Voor het omhulsel:
1 kopje bulgur
175 gram kipfilet
5 gram muntblaadjes
1 (rode) ui
1 theelepel gehakte knoflook
1 eetlepel geraspte citroenschil (bio)



Begin op tijd, want de bulgur moet ongeveer 2 uur weken. Ik heb die van mij 1 uurtje in lauw water gezet, ging ook prima. Daarna afgieten en vocht eruit drukken.
Doe in de keukenmachine met het mes de bulgur, stukken kipfilet, de munt, ui in stukken, de knoflook en de citroenrasp. Dit tot zeer fijne massa draaien. In de koelkast wat laten opstijven.

Dan ga je de vulling maken.
2 eetlepels rozijnen (gewassen, even geweekt)
1 eetlepel pijnboompitten, ik was ze vergeten, en andere noten zaden kunnen m.i. ook.
1 ui, heel fijn gesneden!
¼ theelepel gemalen komijn
1 theelepel sumak
zout en peper naar smaak
Verder heb je olie nodig om te kunnen frituren.

Voor de vulling meng je alle bovenstaande ingrediënten door elkaar.

Om de kebbe te maken pak je telkens een stukje van het gemalen vleesmengsel (circa 40 gram). Rol hiervan een mooi balletje en met je wijsvinger maak je een steeds groter gat, maar hou de bodem heel. Dan doe je hierin een theelepel van de vulling en maak je de kebbe weer mooi rond dicht. Of maak er een mooi puntje (wordt dan een soort peer) aan.

Dan ben je klaar tot het eten. De olie verhitten en de balletjes erin en tot een mooie goud-lichtbruine kleur frituren. Serveer ze warm. Wij aten hierbij een bietensalade met de vergeten pistachenootjes en een vinaigrette van zelfgemaakte perzikazijn en 4 soorten olie.

Bron: kibbeh chicken recept op de site van www.efooddepot.com

Meer weten over zelf koken in Frankrijk? Kijk op www.cuisinedamisbourgogne.com

zaterdag 30 november 2013

potage blanc de blanc - stevige aardappel-preisoep

De 1e sneeuw van het jaar is al weer weg. Toch heeft de winterse witte wereld even zijn gezicht laten zien. Benieuwd wat er deze winter nog gaat komen. Nu schijnt hier weer het zonnetje, maar waait er een frisse wind. Dus nog steeds tijd voor een stevige maaltijdsoep. Potage blanc de blanc is "une soupe de maçon", oftewel een soep waar je lepel in blijft staan.
Ik zal maar direct opbiechten, mijn soep werd niet wit, maar lichtgroen, want ik vond het zonde om al het groen van mijn prei niet te gebruiken. Voor liefhebbers van wit alleen het witte deel gebruiken van de prei en geen bouillon als je een sneeuwwitte soep wilt!

 
potage blanc de blanc
Wat heb je nodig voor 4 personen:

4 preien
50 gram boter
6 aardappelen
2 liter water (ik heb een groentenbouillon gebruikt)
1 glas melk
1 eetlepel zout (minder als je bouillon gebruikt)
1 eigeel (eventueel)



Hoe te werk gaan:
Snij het groen van de prei en snij het wit klein. Even in de boter zachtjes bakken, niet laten kleuren. De aardappelen geschild en in vieren toevoegen. Voeg het water of de bouillon toe en evt het zout.
Laat dit ongeveer een half uur zachtjes koken en daarna mixen met staafmixer, keukenmachine of roerzeef. Voeg de melk toe aan dit mengsel en breng het opnieuw aan de kook. De pan van het vuur halen en dan eventueel een eigeel toevoegen om in te dikken.

Als de soep nog wat dun blijft kun je ook nog crème fraîche of zachte verse kaasjes toevoegen.
Deze soep is lekker met zelf gemaakte croutons.

Voor meer informatie over koken in Frankrijk-de Bourgogne zie www.cuisinedamisbourgogne.com





donderdag 21 november 2013

Rösti uit de Morvan oftewel Rapée Morvandelle

De winter valt nu ook hier in, de eerste 5 cm sneeuw hebben we te pakken.  En dan krijg ik direct trek in wat zwaardere - lees vettere- gerechten. Ik twijfelde voor vandaag welk recept ik als eerste zou beschrijven.

Het is toch het aardappelrecept uit de Morvan geworden. Het is een mooi bijgerecht, je kunt het van tevoren maken en de smaak kun je zelf nog bepalen met het soort kaas dat je erin gebruikt.
Als echte Charollais bewoner gebruikte ik natuurlijk de verse geitenkaas uit dit gebied, maar elk ander vers kaasje is bruikbaar. Het originele recept is voor 6 personen, maar ik kon er 8 ronde aardappelkoeken (10 cm diameter) van maken.

Rapée Morvandelle
1 kilo aardappelen
500 gram verse kaas
3 eieren
2 eetlepels olie
zout en peper

Schil de aardappelen, rasp ze fijn. Goed afdeppen met keukenpapier.
In een kom de eieren loskloppen, dan de kaas erdoor werken en de aardappelrasp.
Zout en peper naar smaak.
In een antiaanbak-koekenpan de olie verhitten, misschien iets meer nodig tegen aanbakken. Op niet te hoog vuur, een grote opgehoopte eetlepel in de pan doen en wat plat drukken tot ca 10 cm diameter, de rest van het mengsel op zelfde manier verwerken.
Pas als de onderkant krokant is voorzichtig omdraaien met een brede spatel en ook laten bruinen.
Je kunt het gerecht direct eten, maar ook later opwarmen in de pan. Handig voor als je eters krijgt.

Maak je er een hele maaltijd van dan kun je een selectie van vleeswaren en een salade erbij geven of wat "wilde"spinazie even kort gebakken in wat boter.

Je kan natuurlijk ook variëren in de grootte.

Voor meer informatie over koken in Frankrijk-de Bourgogne zie www.cuisinedamisbourgogne.com





donderdag 14 november 2013

Nonettes

Woensdag is bakdag. Dat heb ik sinds kort ingesteld. Voor de hele week bak ik dan koekjes. Het zelf bakken van koekjes kan lekker snel - meestal-, is stukken goedkoper dan kant en klaar kopen en het belangrijkste het smaakt ook nog beter. Al was dat alleen al door het idee van fait maison.
Dit recept is niet voor de mensen die gluten-, suiker- en lactosevrij moeten of, ja ze bestaan, het niet willen eten. Hier in de Bourgogne houden we echter van de recepten zoals onze grootmoeders die ook maakten.

Recepten voor Nonettes komen voor in het gebied van de Champagne (vanaf 1807), de Bourgogne (Dijon vanaf 1867) en ook richting Lyon worden ze nog gemaakt. Nonnettes is de oude naam voor nonnetjes en die maakten deze koekjes vroeger ook vandaar de naam. Het is een cakeje van circa 5 cm doorsnede en 3 cm hoog, zacht en de buitenkant moet goudkleurig gebakken zijn. Ze smaken naar pain d'epices (door de honing) en fruitig. Dat is afhankelijk van de vulling die kan variëren van gelei/jam van zwarte bessen, abrikozen, sinaasappel en kweepeer vaak gecombineerd met appel. Je ziet ze wel in de winkels liggen in gekleurd cellofaan in een cilinder van 6 of 9 nonnettes.

Dit recept is met een half uur klaar en je hebt vaak al de ingrediënten in huis. Ik gebruikte als basis het recept zoals in het heerlijke bakboek van “à la mère de la famille” is beschreven.

nonettes voor ze de oven ingaan
 Wat heb je nodig: voor circa 18 tot 20 stuks.
275 gram bloem
12 gram bakpoeder
125 gram suiker
200 gram melk
200 gram honing
75 gram roomboter
200 gram jam of gelei naar smaak, wel stevig zodat het kan zakken in het deeg.


Voor het glazuur:
50 gram poedersuiker
20 gram water

Een muffinblik voor kleinere muffins.

Verwarm je oven voor op 170 graden (hetelucht). In een kom de bloem, de suiker en de bakpoeder doen en vermengen.
Smelt zachtjes in een pannetje de roomboter. Verwarm in een ander pannetje de melk zachtjes en los hierin de honing op.
Giet eerst het melk-honing mengsel op de bloem en meng dit goed. Ik gebruik graag een houten lepel met zo'n gat erin.
Nonettes
Dan de gesmolten boter erbij.

Gebruik een muffinblik, en vet dit zonodig in. Giet in elke holte ca 30 gram beslag (ca. 1,5 eetlepel) en schep dan in het midden hiervan een lepeltje gelei of jam van ca. 10 gram (ca. 1 ruime theelepel).
De jam/gelei zakt tijdens het bakken naar het binnenste.

Zet ze ongeveer 15 minuten (tot ze goudgeel kleuren) in de oven.
Maak dan je glazuur aan en breng dit na de 15 minuten aan met een kwastje op de bovenkant van de nonettes en zet ze nog 2 minuten terug in de oven.

Daarna uit de oven halen en in de vorm laten afkoelen.


Voor meer informatie over koken in Frankrijk-de Bourgogne zie www.cuisinedamisbourgogne.com